دولت بی کفایت یا دشمنان جسور!

 

طبقاطلاعات اولیه حملات امروز چهارشنبه بیست تن را بلعید و بیش از پنجاه تن را مجروح کرد بگزریم از قصه تلفات و داستان سرایهای کشته ها ؛ اما بیایم کمی بخود اییم و نگاه کنیم که معنی چنین حمله چه میباشد؟ حمله در قلب کابل و در روز روشن و دروقت حساس ! پیامی این حمله برای ابامای سیاه پوست و دولت با کفایت کشور و در نهایت به ملت مردم افغانستان چه می باشد؟ آیا این حملات ریشه های امیدی به فردای بهتر و اعتماد مردم نسبت به زمامداران را از بن نکندند؟ آیا حمله ای در امن ترین نقطه ای کشور چه را می رساند؟ آیا دولت و نیروهای امنیتی آنقدر ضعیف اند که در روز روشن اشخاص با سلاح وارد امن ترین نقطه شده و به اهداف خود می رسند؟ و یا اینکه دشمن جسور اند! و بعد از حمله موفقانه استدیوم کابل و حمله به زندان قندهار و اینکه نیروهای امنیتی کشور و مقامات در راس رئیس جمهور صاحب هیچ گونه واکنش عملی نشان ندادند جسور تر شده اند؟!!!

       این حمله در کنار خصوصیات تاکتیکی دارای ویژگیهای مخصوص است که ذیلا بیان میشود .یک

اگر به نحوه وقوع حادثه نگاه کنیم عینا از همان تاکتیک کار گرفته شده که در حمله به زندان قندهار گرفته شده بود دوم از نگاه زمانی : این حمله در زمانی بوقوع پیوسته که از یکطرف مخالفت شدید بین دولت کرزی و همکاران غربی اش شدت گرفته و حتی حامیان جدی و قدیمی کرزی چون آقای شیفر رئس ناتو به شکل علنی و رسانه ای و جدی انتقاد میکند و از طرف دیگر با تحولات در امریکا که حامی اصلی حکومت کنونی بشمار می رود آقای کرزی هم خودرا با چهره های متفاوت و با ایده های متفاوت روبرو می بینند و از جانب دیگر اعتماد مردم و امید و روحیه مردم نسبت به دولت و آینده بهتر به حد اقل خود رسیده اند. سوم از لحاظ مکانی : این حمله در جای صورت گرفه  که قلب شهر کابل است  و ان هم در یک وزارتخانه جایکه یک فرد باید از چندین کمر بندی امنیتی بگذرند تا به انجا برسند. پس این حمله با این خصوصیات چگونه باید توصیف شود؟ و ملت در برابر این حوادث چه بگویند؟ آیا این حملات غیر این اند که دولت بی کفایت اند و از مار گزیدگی هایش پند نمیگیرند و از یک سوراخ دو بار گزیده میشوند؟!! آیا صداهای این انفجارات غیر حامل این پیام اند که آهای وزیر و آهای رئیس جمهور نمیتوانی امنیتت را تضمین نمایی و از وچوکی ات کنار برو. آیا پیام از حملات برای اباما این نخواهد بود که آهای اباما خانه تکانی را در افغانستان نیز راه انداز که چوکیهای وزارت و ریاست در این کشور چرکین شده است. به هر صورت این بار باید از خواب بیدار شد اما نه دولت! بلکه ملت زیرا ملت در حقیقت بیدار بودند و میدیدند که چگونه بیکفایتی منجر به انفجار و در نهایت به کام مرگ کشیدند عزیزان شان میشوند. اما فکر برده میشود که این بار باید واکنش مردم متفاوت باشد و نگاه مردم باین بگانه باشد چون هر چه اغماض کردند و به گریه های ظاهری کرزی دل بستن ره بجز انفجار دیگر و مینی دیگر نبرد. و مقامات دولتی بالاخص وزیر محترم داخله خوبست که برای اولین بار با لکه ننگ افتخار بیافریند و استعفا بدهد تا از یکطرف ایجاد یک رویه کند و از طرف دیگر وظیفه اخلاقی و وظیفوی خود را انجامد دهد.

/ 0 نظر / 5 بازدید